Zo'n 32 jaar geleden werd mij de naam Gerrit Koekebakker gegeven en zo'n 15 jaar later
pakte ik voor het eerst een gitaar op en begon wat te spelen, dit ontaardde in de eerste
instantie in herrie, later werd dat thrashmetal in mijn eerste echt serieuze band genaamd
Mort Main.
Daarna heb ik ook nog wat keyboard gespeeld in Rhadamantus, maar dat had ik snel bekeken,
en ben toen gaan drummen in een doommetal band genaamd Creepmime, maar om de voor mij nog
steeds onduidelijke reden is dat uitgelopen op een fiasco (nou ja, ik weet de reden wel,
maar dat ga ik jullie niet vertellen, ancient history).

Later werd mij de mogelijkheid geboden om bij Krush!, een grind/crustcore project van mijn
broer Jack, te komen gitaar spelen, dat heb ik gedaan, en dat was een onwijze gave tijd,
denk aan spelen in kraakpanden, tourtje in Duitsland enz.

Toen dat spelen voor mij over was ben ik weer eigen nummers gaan schrijven, en besloot ik
het muzikaal over een andere boeg te gooien. Ik heb mij laten inspireren door o.a.
Godmachine, Placebo, en andere zwaar depressieve muziek.
Toen ben ik in contact gekomen met Erik en de rest is geschiedenis.

Caitlin is mijn eerste band waar ik mijn emoties en problemen uit het verleden (en dat
zijn er nogal wat) in kwijt kan. Muziek is therapie voor mij.
Mijn teksten zijn uit het leven gegrepen, en ook al zijn ze niet altijd even vrolijk,
ze zijn een deel van mij.
Ik vind als je een tekst zingt moet je er 100% achter staan, en het met overtuiging
brengen, anders kan je net zo goed het instructieboekje van de ijskast erbij pakken.

Laterrrrr